Image Alt

خواندنی های سنگ

بد نیست که نگاهی اجمالی به کیفیت در مقوله سنگ نیز داشته باشیم:

  1. قطر سنگ:

ضخامت استاندارد جهت سنگ اسلب 20 میلی متر است اما بعضاً کمتر از آن هم دیده شده است. در خصوص سنگ های مستحکمی مانند گرانیت و کریستال شاید قطر سنگ چندان ملاک عمل قرار نگیرد اما در مورد سنگهای مرمریت قضیه کمی متفاوت است، به فرض مثال سنگ مرمریت جوشقان از حیث زیبایی در بین سنگهای داخلی کم نظیر است اما اگر در کف ساختمان (خصوصاً در قسمتهایی که تردد زیاد است و اصطلاحاٌ پاخور بالایی دارد) نصب شود بعد از چند سال آن طراوت اولیه خود را از دست داده و درزهای آهکی آن به مرور باز شده (به اصطلاح خالی می کند) و داخل این درزها جرم گرفته منظره زشتی را ایجاد می کند، (دقت کنید که تماس با آب به تسریع این فرایند بسیار کمک می کند) البته این برای بسیاری از مرمریت های دیگر نیز اتفاق می افتد، در خصوص سنگ مرمریت خوی کمی با تعویق و در مورد مرمریت آباده با سرعت هر چه تمام تر! با این حال این عیب هم درمان دارد  و با کف سابیِ مجدد این مشکل کاملا برطرف می شود ( کف ساب دستگاهی است در ابعاد یک جاروبرقی صنعتی با قابلیت جابجایی که هر ساختمان بعد از نصب سنگ در کف بهتر است کف سابی هم انجام بدهد تا سنگهای نصب شده در کنار هم دقیقاً یک سطح شده و به نحوی مماس بشوند که مطلقا موقع راه رفتن ناهمواری خاصی حس نشود و فقط خطوط بین سنگها دیده شود.) بدین شکل که 1 الی 2 میلی متر از سطح سنگ موقع سابیده شدن برداشته شده و سنگ به شکل روز اولی که کار شده بود در می آید، در واقع کف ساب حیاتی مجدد به سنگ می بخشد. پس با این توضیحات سنگی که با قطر 20 میلی متر فرآوری شده است جای هیچ گونه نگرانی از این بابت که سنگ به تدریج با کف ساب شدن نازک تر می شود، باقی نخواهد گذاشت.

  1. ساب سطح سنگ:

سطح سنگ باید به شکلی صیقل داده شود که همچون آینه تصاویر را درخود منعکس کند، دستگاه ساب خوب و استفاده از مواد اولیه با کیفیت، دقت زیاد و تجربه ای که طی سالیان به دست آمده این امر را ممکن می سازد. لازم به ذکر است که سنگهای تیره هنگام سابیدن به توجه بیشتری نیاز دارند و اگر خش های ریز بیضی شکل در سطح سنگ ایجاد شود (به اصطلاح ساب ابرو بیاندازد) به راحتی در نور قابل رویت است و تا حد زیادی از جذابیت سنگ می کاهد.

 

  1. اپوکسی:

اپوکسی به زبان ساده چسبی است بسیار قوی تاحدی که می توان چند قطعه سنگ را به صورت پازل در کنار هم چید و به کمک اپوکسی به نحوی به هم چسباند که هرگز از هم جدا نشوند و بعد از سابیده شدن شکستگی های اپوکسی شده با چشم دیده شود اما با لمس کردن سنگ مطلقاً قابل تشخیص نباشد.

صرفه جویی را در مصرف اپوکسی باید کنار گذاشت، پشت سنگ لزوما باید یک مرحله به صورت کامل اپوکسی شود و روی سنگ بنا به جنس آن از 1 تا 3 مرحله نیاز به اپوکسی دارد تا درزها و خلل و فرج سنگ و همینطور شکستگی ها تماما با اپوکسی پر شوند.

اپوکسی یکی از اقلامی است که بیشترین هزینه را در چرخه ی تولید اسلب به خود اختصاص می دهد و همین امر شاید بسیاری تولیدکنندگان محترم را به این فکر بیندازد که جهت پشت سنگ از رزین استفاده کنند که چسبندگی آن به مراتب از اپوکسی کمتر است یا روی سنگ را را با اپوکسی های غیر مطرح و ارزان قیمت بپوشانند. اما بعد از مدتی تفاوت جنس خوب و بد در قالب تغییر رنگ خود را نشان می دهد به صورتی که رنگ اپوکسی با کیفیت پایین پس از گذشت چند ماه (خصوصا اگر در معرض نور آفتاب قرار بگیرد) به زردی متمایل می شود.

اپوکسی های با کیفیت موجود در بازار عموماً برندهایی هستند که در خارج از کشور تولید می شوند از جمله Akemi ,Tenax, Dr Resin

سعی مان بر این بود که در قسمت منشور اخلاقی از پرگویی بپرهیزیم و به شرح مختصری از “آنچه هستیم” یا لااقل “آنچه می خواهیم باشیم” بسنده کنیم، حتی المقدور در جزئیات وارد نشویم و به کلی گویی اکتفا کنیم، با این حال حرف برای گفتن کم نبود:

سخن از نیمه بریدم که نگه کردم و دیدم                    که به پایان رسدم عمر و به پایان نرساندم

</p >

d
Sed ut perspiclatis unde olnis iste errorbe ccusantium lorem ipsum dolor